นักขุดทอง

ตะขอแกว่งไปมาเหนือหัวอย่างสม่ำเสมอและเราปล่อยมันลงได้ครั้งเดียวต่อจังหวะ ถ้าปล่อยแล้วไม่โดนอะไร ต้องรอให้มันดึงกลับขึ้นมาแล้วแกว่งใหม่ ซึ่งกินเวลาไปเปล่า ๆ หลายวินาที

นั่นทำให้ทั้งเกมกลายเป็นการรอมุมที่ถูกต้องมากกว่าการเล็ง เราไม่ได้เลือกทิศ เราเลือกแค่เวลา และเวลาที่ถูกคือตอนที่มุมของตะขอชี้ตรงไปยังสิ่งที่อยากได้พอดี คนที่เพิ่งเริ่มมักปล่อยตามสายตา ส่วนคนที่ชินแล้วจะนับจังหวะแกว่งในหัว

ของที่ห้อยอยู่ใต้ดินมีน้ำหนักไม่เท่ากัน ก้อนใหญ่ดึงขึ้นช้ามากจนบางครั้งไม่คุ้มเวลาที่เสียไป การเลือกเก็บของขนาดกลางที่อยู่ตื้นหลายชิ้นมักได้ผลรวมดีกว่าการทุ่มทั้งรอบไปกับก้อนเดียวที่ดูน่าตื่นเต้นที่สุด