หมีแพนด้าก้านไม้

แพนด้าตัวหนึ่งเดินไปตามเสาที่ตั้งห่างกันเป็นช่วง และต้องทอดไม้ยาวลงเป็นสะพานทุกครั้งที่เจอช่องว่าง กลไกหลักใกล้เคียงกับเกมลิงที่อยู่ในคลังเดียวกัน ใครเล่นตัวนั้นมาก่อนจะจับทางได้ทันทีโดยไม่ต้องเรียนรู้ใหม่

สิ่งที่ต่างกันจริง ๆ อยู่ที่จังหวะและบุคลิก แพนด้าเดินช้ากว่า ท่าทางเชื่องช้ากว่า และจังหวะระหว่างช่วงพักกับช่วงต้องตัดสินใจก็ยืดออกกว่า ผลคือเกมที่เร่งเร้าน้อยลงและเหมาะกับคนที่อยากได้จังหวะสบาย ๆ มากกว่าความกดดัน

ถ้าให้เลือกว่าควรเริ่มจากตัวไหน คำตอบขึ้นกับว่าอยากได้อะไร อยากฝึกความแม่นแบบตึงมือให้ไปทางลิง อยากนั่งเล่นยาว ๆ แบบไม่ต้องเกร็งให้มาทางแพนด้า ทั้งคู่วางอยู่บนหลักการเดียวกันแต่ให้ความรู้สึกคนละแบบชัดเจน