ซิ่งทะลุเมือง

เกมซิ่งกลางเมืองที่ไม่มีเส้นชัยรออยู่ปลายทาง ไม่มีรอบสุดท้าย ไม่มีถ้วยรางวัล รอบหนึ่งจบลงเมื่อเราพลาดเองเท่านั้น โครงสร้างแบบนี้ทำให้ความเร็วกลายเป็นตัวเลือกของผู้เล่นแทนที่จะเป็นข้อบังคับของเกม

ฉากรอบตัวเป็นเมืองที่มีตึกสูงขนาบสองข้าง ป้ายไฟนีออนบนอาคาร สะพานลอยพาดข้ามเป็นระยะ และแสงไฟถนนที่เปลี่ยนโทนไปตามช่วงเวลา รายละเอียดพวกนี้ไม่มีผลต่อการเล่นเลย แต่ทำให้ระยะทางที่สะสมไปรู้สึกเหมือนเดินทางจริงมากกว่าตัวเลขบนจอ

ข้อเดียวที่ทั้งสองแบบต้องการเหมือนกันคือการมองไกลกว่าที่คิด สายตาที่จับอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าทันทีจะสั่งมือช้าเสมอ ส่วนสายตาที่ทอดไปข้างหน้าสองสามช่วงตัวจะมีเวลาเลือกทางก่อนที่จำเป็นต้องเลือก